Graskop Accommodation





GRASKOP'S GESCHIEDENIS EN INTERESSANTE PLAATSEN


Deze route met prachtige uitzichten gaat over de R532 aan het einde van Louis Trichardt Avenue, met borden richting Ohrigstad. Deze weg gaat direct langs de Blyde River Canyon, terwijl de 15.4 kilometer lange route R534 langs de bergrand loopt rechts van de R532 en voegt zich weer samen met de R532 op 8.1 kilometer afstand van Graskop. De Pinnacle is een lange natuurlijke verticale steen van verweerd quartzite. Verspreid over deze steen groeien prachtige aloe vera's. De Pinnacle rijst 30 meter boven het bos in de Driekop Gorge.

Het begin van de Ngwaritsana rivier vloeit door de donkere diepten van de nauwe kloof rechts aan het begin van de gorge.

God's Window biedt, op een hoogte van 1730 meter een fantastisch uitzicht over het lowveld, Kruger Nationale Park en de Lebombo Mountains in de verte. Het natuur reservaat bij God's Window bevat een regenwoud en prachtige aloe vera tuinen met verspreide zandsteen rotsen, verweerd in prehistorische vormen. Een wandelroute leidt door het regenwoud langs de rand van de bergen naar Wonder View. Wonder View biedt adembenemende uitzichten over het lowveld.

De Lisbon watervallen zijn een spectaculaire 95 meter cascade die in de groene poelen beneden storten. De Lisbon stroom is typisch in het gebied waar vroeger mensen naar goud zochtten.

De Berlin watervallen zijn vernoemd naar de boerderij op wiens gebied ze zich bevonden en zijn 45 meter hoog. Deze waterval is ontstaan door verschillende water resistentie van de rotsen. Deze waterval moet niet worden gemist en er zijn een paar optimale uitzichtspunten die de hele val laten zien.

De Bourke's Luck Potholes ontsonden waar de Treur en Blyde rivier samen komen en is een van de meest vreemde geologische fenomenen in het land. Door miljoenen jaren hebben zand en rotsen in de wervelende waterstromen die ontstaan bij het punt van samenkomen van de twee rivieren diepe cilindrische gaten in het rivierbed gevormd. De Potholes zijn vernoemd naar Tom Bourke, die het goud potentieel herkende in het gebied. Hij was betrokken in de mijn organisatie die het gebied beheerde. De ironie in de naam is dat dit gebied niet veel goud bevatte, maar aan de andere kant van de rivier bleek meer goud in de grond te zitten.


Blyde River Canyon

Spectaculaire uitzichten bevattend, de Blyde River Canyon ligt in het 27 000 hectare Blyde River Canyon Natuurreservaat. Een 57 kilometer gebied wat van Noord tot Graskop loopt langs de rand van de bergen. Door grote verschillen in luchtdruk, temperatuur en regenval komt een grote verscheidenheid aan planten en bomen voor. Op het hoog liggende zuidelijke gedeelte is een hoge regenval en is bedekt met extensieve graslanden en dichte regenwouden met geelhoutbomen, boekenhout, zilverbomen en dennen. Het centrale gebied heeft afwisselend Sour veld (Zuur veld) en doornbomen, terwijl het Noordelijke gedeelte en de voet van de bergen bekend staan als het Lowveld Sour Bushveld (Zuur Laagveld).

Lowveld View Site is gesitueerd op een platte rotsberg op hoogte van 1219 meter en geeft de illusie maar iets lager te zijn dan de canyon toppen. Paadjes lijden naar de rand van de 16 kilometer lange Canyon, een verbazingwekkend uitzicht. Als u naar beneden kijkt zult u de Blyde rivier als een enorme groene slang zien stromen en schuimen door de canyon en uiteindelijk de Blydepoort Dam in vloeien. Dichte begroeiing met mos en varens vulen de diepe spleten en de bovenste rotsen zijn bedekt met levendig mos.

De Drie Rondavels uitzichtspunt biedt een fantastisch zicht over de beroemde pieken van quartzite, bekend als de drie Rondavels, terwijl de Blydepoort Dam kalm beneden in het dal ligt.

De poort of mond van de canyon ligt tussen Swadini en Mariepskop, wat eens de plek was van een groot gevecht tussen Swazi plunderaars uit het Zuiden en de plaatselijke Bapedi en Mapulana tribes, die de platte top van de berg gebruikten als een veilige plek en als fort als ze aangevallen werden. De Bapedi en Mapulana krijgers hadden genoeg van de Swazi plunderingen dus onder leiderschap van Chief Maripi Mashile beklommen ze top van de berg tegenover Swadini en bombardeerden de Swazi plunderaars met grote boulders in wat bekend zou worden als het gevecht "Moholoholo", wat "De Grote, grote strijd" betekent. De Swazi's werden verslagen en hierna werd deze berg "Maripi" genoemd, ter ere van de Mapulana chief Maripi. Ga door over de R532 langs de rollende berg graslanden, en laat de canyon achter je. Diepkloof is een kloof ten noorden van de canyon. De Ohrigstad rivier loopt door de kloof. Verderop leidt de weg naar beneden door de Rietvlei Vallei tot de kruising van Route 36. Ga links bij deze kruising.

Deze route gaat over in de weg naar Sabie en Pilgrim's Rest (R532).

De Natural Bridge (natuurlijke burg)

Dit fenomeen is hoogstwaarschijnlijk ontstaan doordat de rivier erosie veroorzaakte en de zachtere rotsen verdwenen, alleen het harde quartzite achterlatend.

De rivier is een bron van de Mac Mac rivier en rijst ten zuiden van Hebron, vloeit langs de oude prospectors (goudzoekers) gebieden voordat zij door de Natural Bridge passeert.

Ga door op de R532 en draai links richting Pilgrim's Rest.

Maria Shires Waterfall

Ter ere van pionier Maria Shires (geboren Taylor), ze leefde van 1814 tot 1875 en is begraven dichtbij de waterval. Ze was de moeder van Joseph Brooke Shires Jr, een pionier in het gebied die een van de eersten was die begon met bos aanleggen voor houtproductie. Hij plantte de eerste Eucalyptus en Wattle bij Onverwacht (wordt nu Brooklands genoemd) in 1876. Maria Shires' dochter was Ann Maria Mc Lachlan die in het bezit was van het Burgers Kruis van President Burgers te ere van haar toegewijde werk als verpleegster. Haar schoonzoon; T. Mc Lachlan ontdekte samen met James Sutherland en Edward Buttons voor het eerst goud in het Spitzkop gebied op 14 Mei 1873. Hij vond later nog veel meer waardevolle mineralen in de regio. Een pionier familie die de weg opende voor goud en bos welvaart van vandaag.


Forest falls

Deze prachtige brede waterval is 10 meter hoog en ligt aan de Mac Mac rivier. Deze waterval kan alleen bezichtigd worden door de Forest Fall Nature Trail route te wandelen. De route start bij de Green Heritage picnic spot.

Jock of the Bushveld

Mac Mac diggers en Transport Riders Memorial.


In de tijd dat prospector (goudzoeker) Tom McLachlan de boerderij "Geelhoutboom kreeg", werd goud gevonden in elke stroom en de menselijke stroom porspectors nam toe. Het duurde niet lang voordat ze bezig waren met schop, zeef en goudpan. Dit was de beste slag tot zo ver en trok mijners en gravers aan van over de hele wereld.

Jansen, de landbeheerder van Lydenburg bezocht de graafgebieden regelmatig en onder druk van ervaren gravers organiseerde hij een Gravers Committee. Hij stelde een Amerikaan; Majoor W. MacDonald aan als hoofd van het committe. De leden van de Volksraad konden zich niks voorstellen van de ontwikkelingen in het gebied en hadden alleen een vaag idee waar de locatie precies was, dus Jansen stelde voor dat President Burgers de goudgravingen zou bezoeken, waarin toegestemd werd. Burgers was erg populair bij de van nature achterdochtige gravergemeenschap. Ten eerste omdat hij perfect Engels sprak en ten tweede omdat zijn vrouw een Schot was. Toen de president een kijkje nam bij de namenregistratie van de goudzoekers viel hem op dat de meeste mensen Schotse namen hadden, aangezien de meeste namen met "Mac" begonnen. Hij besloot de plek "Mac Mac" te noemen.

De rol van de transport rijders was erg belangrijk. Ze zorgden voor voorraden, materiaal en gereedschap voor de gravergemeenschap. Deze rijders, meestal avontuurlijke jonge mannen, waren een soort op zichzelf en hadden de eigenschappen om ossen over ruig terrein met vele gevaren en hard werk te leiden. Een van deze mannen, Percy Fitzpatrick, zou later bekend worden in de Zuid Afrikaanse politiek.

De Mac Mac Falls werden een Nationaal Monument verklaard op 18 Februari 1993. Cementen paadjes en stenen trappen met veiligheidsrailing zijn geplaatst om zo toegang te verschaffen naar de uitzichtspunten, vanwaar u de twee onafgebroken cascades kunt bekijken die de rivier 65 meter naar beneden in het diepe woud instorten. De Mac Mac gravers waren verantwoordelijk voor de verandering van de single waterval in een dubbele waterval zoals we het zien vandaag.

De Mac Mac Pools zijn een populaire picknickplaats, met veel schaduw door bomen aan de rand van de ondiepe rivier en de rotspoelen. Er zijn barbeque faciliteiten, toiletten, onderdak en een wandelroute. De wandelroute werkt zich een weg naar de basis van de Mac Mac watervallen en biedt een prachtig uitzicht over de waterval van beneden.

Sabie River Gorge en watervallen zijn onder de nieuwe Sabie brug die gebouwd is in de bocht om zo bij de natuurlijke attractie de kloof te passen. Parkeerplaatsen voor het uitzicht zijn aan de rechterkant voor de brug. Er is een korte wandeling door de Williams Memorial Gardens tot uitzichtspunten die een zicht bieden over de kloof en de Sabie rivier 73 meter beneden.

De Bridal Veil Falls is een waterval die op een bruidssluier lijkt en kan bereikt worden door de Old Lydenburg road te nemen tot de ongeasfalteerde bosweg aan de rechterkant na ongeveer 3 kilometer. Mondi Timbers houtmolen, een van de grootste molens in het zuidelijk halfrond, is op de hoek bij de afslag. Als u doorgaat op deze ongeasfalteerde weg passeert u de Ceylon Forest Station aan uw rechterkant en gaat u over de nauwe brug tot de vijfwegkruising. Bij die kruising gaat u door op de hoofdweg. Verderop gaat de weg rechts en leidt 300 meter verder naar een riviertje. De waterval kan van daar ook gezien worden. Er wordt geadviseerd dat u de auto parkeert op het hoge punt van de heuvel en het ruige pad te voet volgt links voorbij de rivier. Dit pad gaat door dichte vegetatie tot aan de waterval die 70 meter naar beneden valt in het midden van het amfitheater aan het begin van de vallei.

De Horseshoe Falls zijn 4km van de Old Lydenburg Road. Deze ongeasfalteerde weg heeft borden waarop de richting naar de waterval wordt aangegeven. Deze waterval vormt een perfecte paardenhoef als de rivier in vloed is en is een Nationaal Monument verklaart. Dit is ook de plek waar de eerste houtmolen is gebouwd.


De Lone Creek Falls zijn watervallen 9km van Sabie langs de Old Lydenburg Road. Een mooie korte wandeling van 200 meter door dichte vegetatie van de kloof komt uit bij een poel, waarin een dunne sliert water over de 68m hoge afgrond stort. Deze waterval is ook een Nationaal Monument.

Ga terug naar de R532 en rij door Sabie. Neem de bocht naar rechts richting Lydenburg.

Kijk in de sectie "Sabie" voor andere interessante plekken in Sabie.

De Long Tom Pass die Sabie met Lydenburg vebindt is een van de meest spectaculaire bergpassen in het land. Met een piek van 2169m is het een van de hoogste grote wegen in Zuid Afrika. Vanaf Sabie stijgt de weg meer dan 1000m, en daalt daarna weer 670m richting Lydenburg. De weg stijgt en daalt over hoge scherpe bergen en het is moeilijk te begrijpen dat deze bergpas eens een natuurlijk obstakel was dat mensen angst aanjoeg. Het is ook de plek van het langdurende gevecht tussen de Boeren en de Engelsen in September 1900. Een replica van een Long Tom kanon staat in de bergpas en herinnerd bezoekers eraan dat de pas vernoemd is naar dit beroemde kanon wat gebruikt is in de strijd tijdens de Anglo Boeren Oorlog (1899 - 1902).

Graskop Geschiedenis

De eerste beschreven geschiedenis van Graskop start in 1843, met de aankomst van de Voortrekkers in het gebied. In 1838 had Louis Trichardt - op zoek naar een gebied die niet onder de Britseregels viel - Delagoa Bay bereikt via een alternatieve route door de Oliphant's River Valley. Deze reis was ten koste van vele levens verloren door koorts, waarschijnlijk malaria.

In 1843 nam Andries Potgieter - die daarvoor Potchefstroom had gesticht en op advies van Trichardt - een meer zuidelijke route, wat bijna onmogelijk bleek. Na overleg namen ze de richting wat nu bekend staat als "Casper's Neck", vernoemd naar Paul Kruger's vader die pionier was op deze oudste bestaande weg in de regio en die nog steeds in gebruik is. De groep bereikte de bergrand van de Drakensberg vanwaar er geen mogelijke richting naar beneden was bij dat punt, en ook niet binnen 50km in welke richting dan ook. Ze lieten de vrouwen, kinderen en een paar mannen achter op de banken van de rivier op de top van de bergrand, met de strikte instructie dat de wachtende groep terug zou gaan naar Potchefstroom als de groep verkenners niet in twee maanden terug kwam. De mannen zochtten een veilige route naar het Lowveld 1000 meter naar beneden. Die weg werd gevonden via een wildpad gemaakt door dieren op een land die onder controle was van een chief genaamd Koveni - vandaar de naam Kowyn (Kowyn's Pass) in Afrikaans - en deze weg eindigde in Delagoa Bay waar, voor meerdere onbekende redenen, de mannen vertraagd werden. De wachtende groep vertrok, na een paar dagen meer dan twee maanden gewacht te hebben, bij de bank van de rivier waar ze zenuwachtig afgewacht hebben en noemden de rivier de Treur River (Rivier van Treuren). Een paar dagen later haalde de andere groep ze in op de bank van een andere rivier. Deze rivier werd prompt de Blyde River (Blije rivier) genoemd.

In 1850 werd de boerderij Graskop - zo genoemd vanwege de uitgestrekte graslanden en de lange stroken bomen - gerund door Abel Erasmus die in latere jaren de "Hoofd Native Commissie en Magistraat" voor het hele Lowveld gebied en de bergrand regio. De plaatselijke bevolking gaven deze twijfelachtige jager de naam "Dubula Duzi", vanwege het feit dat hij altijd tot het laatste moment wachtte voordat hij zijn geweer afvuurde.

Goud was ontdekt op verschillende plaatsen in de regio rond 1870 en Graskop was geen uitzondering. Hoewel niet zo dramatisch of lucratief als op andere plekken in de regio, opmerkzame ogen kunnen nog steeds littekens zien van de lange vroegere operaties rond Graskop en Pilgrim's Rest. De laatste prospector (goudzoeker) "types" besloten in 1996 hun gereedschap op te hangen. Het waargebeurde verhaal van "Jock of the Bushveld" speelde zich af tussen 1880 en 1890.

Twee hoofdstukken - namelijk "Paradise Camp" en "The baboons and the leopard" - speelden zich slechts een steenworp van Graskop af. In 1890 was er behoefte aan een effectievere route voor voorraden bij Pilgrim's rest, en dit zorgde ervoor dat Max Carl Gustav Leibnitz zijn fortuin kon maken. Bijna alleen veranderde deze man een bestaand wildpad in de eerste "Kowyn's Pass". De huidige is de derde en is gebouwd in 1957 bij een stijging van ongeveer een in veertien. De originele pas had in sommige plaatsen een stijging van een in drie. Op de top had Leibnitz een Tolheffing gate en een cafe gebouwd.

Leibnitz originele pas kon niet echt een weg genoemd worden. De stijging was twee tot drie dagen afzien met zweten, hard werk en veel vloeken. De daling was ook geen picknick want gigantische takken moesten aan de oswagens bevestigd worden om te assisteren met remmen. Natuurlijk was de drankverkoop dus goed in het cafe, ook al had Leibnitz geen drankvergunning.


Dit feit was niet echt een probleem, maar wanneer de magistraat van Lydenburg elke tweede week passeerde op weg naar het Lowveld werd alle drank haastig verborgen en waren er vele geirriteerde, dorstige mannen die zichzelf in slaap mompelden. Een keer vroeg de magistraat - die van de illegale handel afwist maar dit maakte hem niet veel uit - waarom Leibnitz geen drank verkocht. "Wie past er op mijn tolgate terwijl ik een week weg ben voor een papiertje?" was zijn antwoord. De magistraat gaf in en zorgde voor de nodige papieren voor een drankvergunning.

Een treinrails werd gebouwd vanaf Nelspruit door de boerderij Sabie en op de boerderij Graskop vanaf begin 1910. Deze rails was compleet en klaar voor opening op 18 Juni 1914. Graskop werd dorp verklaard later datzelfde jaar. In 1918 had Graskop een basisschool, kerk en een winkel.

Praatjes dat Graskop een boerderijdorpje zou worden bleef gewoon dat: praat.

Vanwege de vele regenval was het gebied niet geschikt voor groente en fruitteelt.

Ook al was vee al aanwezig in het gebied, het gebied was hier ook niet echt geschikt voor vanwege dat het aanwezige het gras hoofdzakelijk zuur gras was, wat koeien niet graag eten, en vanwege de vele regenval kregen ze veel last van hoefrot. Hier werd veeteelt en melkveeteelt dus ook niet op grote schaal gedaan. Als resultaat van deze factoren bleef Graskop hoofdzakelijk een treinrails stadje. Toen de late jaren '20 en vroege jaren '30 kwam de depressie. In een poging om zoveel mogelijk werkgelegenheid te creeren besloot de overheid om bomen te planten in het gebied.

Bomen werden altijd al geplant hier, maar de beslissing veranderde een 50 jaar plan in een 5 jaar plan omdat duizenden blanke mannen de eerste bomen bij hand plantten en een kleine vergoeding ontvingen voor hun werk. Deze kleine vergoeding hield de dierbaren van deze duizenden mannen in leven in die donkere dagen. Sinds de depressie en nadat de eerste bomen gekapt werden (feitje: de bomen in deze regio groeien voor 15 jaar voordat ze gekapt worden) werd Graskop een houtstadje met een beetje meer welvaart dan ervoor. Tegen de tijd dat de Tweede Wereldoorlog startte had Graskop een populatie van 700 inwoners.

De dorpshal was gebouwd en er was een golfbaan en een paardenracebaan. Van beide is huidig niks meer te bekennen. Het enige wat nooit veranderd is is de constante stroom van toeristen die gehypnotiseerd zijn door de prachtige omgeving. Ook al was het zo ruig als het maar kon op de wegen 30 jaar geleden, vele mensen kwamen en werden overweldigd door het gebied, ondanks dat de wegen bijna onmogelijk te passeren waren. Vooral in het regenseizoen en tijdens de droge wintermaanden moest grote afstand tussen auto's op de weg bewaard worden door al het stof. In die tijd werden bruggen gebouwd bij Bourke's Luck potholes en een trip naar de drie Rondavels was een overnachttrip. Vele inwoners van het gebied zijn nakomelingen van de mannen die erachter kwamen dat ze niet konden en wilden overleven buiten "het comfort van de bergen"




Contact the webmaster    Web site designed and optimised by Web Inn.
Graskop Accommodation Graskop, Mpumalanga, South Africa.      Copyright © 2014.